Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Выповедзь вэгетарыйца

Жывёлы, даруйце! Сабакі ды коткі, Выбачце, жа людзі Да вас гэтак жорсткі Стагнаю крывёю, Сваёю душою За тысячы, сотні, Што […]

Ад вытокаў

Гатовы памерці, гатовы знікнуць без нагоды І мроіцца лепшань, калісьці там быўшая Імчыць наўздалёк, як закладзена з зароды Сярод пакаленьняў […]

СВАЯЧЧЫНА

Ны сыйшліся шчэ хмары над намі, Вогень ведаў з мінуласцяў даўніх Гучным гоманам дае аб се ведаць, Не аддалі Сваяччыну […]

Самота

Мы адпачывалі ад абшару няспраўджанных думак, І гэтак жадалі, каб загінуў той смутак. Усё пачыналася з паўдзённых сумневаў А ноч […]

Вена назаўжды

Як дзіўна глядзець на сі вусны Ды разумець, іж пакуль нельга, Калі бянтэжаць бясспынна спакусы Й нешта грае ў грудзёх, […]

Якія мы

Шукае нехта гонар, каб славіцца Знаходзяць дый сны, што вабяць іх. Дый тое не спадабаецца Апошнім, хто нясе ланцуг Мы […]

Кожны ўдых мой табе

Я прысьвячаў бы табе свой кожны ўдых, Ды падзяляў бы яго для дваіх. На златой галіне апрану свае мройні Дый […]

Полацкі сшытак (кант)

Вяльлітва, Ты будзеш заўжды ў нашых сарцох Радзіма – край мілы пад белымі крыламі Краіна сінявокая жыве й жыцьме Вяльлітва, […]

Віталіне

Не чакаў я, выяджаючы, Жа гэткую сустрэну я Здалося, ўсе пра цябе кажуць, ты Гэтак ладная й няпэўная Тое ймя […]

Ля Лепеля

Убожваю край, дзе слаўны падзеі былі – Ах, Крыўе, паўночны скарб нашай зямлі! Ласкавы зьдзёкі тамтэйшых дажджоў тых Падзмусяць мяне […]

Верас ваяр (балада)

За лясамі спрадвечных змаганьняў, На палёх панямонскіх, падзьвінскіх Было бачна, як цемнаю хваляй На зямлю бялУ ймкнуцца чужынцы. Загалосіў ўжо […]

Вызвалі мяне

Вызвалі мяне, я адыйду Ўноч ці ўдзень ў далечыню. Гадамі я ня бачыў зор Ня даўшы краснасьці пазор Я зноў […]