Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

На зорцы

Адчыню я акенца на зорцы ды ўпушчу ў пакой сівы ранак… Прачынайся хутчэй, маё сонца, падаруй мне ружовы світанак. Задрыжыць […]

Летуценні

Летуценні – цені, цені вы майго юнацтва. Вы даўно ўжо адляцелі- засталося мільгаценне вось і ўсё багацства. Заблукалі ў аблоках […]

Маўчанне

Маўчаннем крычыць цішыня, блукае па чыстым пакоі. Адна я, с табой, ды адна, і ў адзіноце нас двое. Здавалася б, […]

Мой родны куточак

Вітаю цябе, мой радзіны куточак, Старэнькая хата, вішнёвы садочак, Ігруша ля ганку ўся ў квецені белай, Калодзеж з драўляным зрубам […]

ГАРЭЗЛІВЫ ВЕТРЫК

Гарэзлівы ветрык у восеньскім скверы Лістоту з бярозкі рухава зрываў. Нібы-та хлапчук у каханне паверыў- Паспешна яе расранаў, распранаў. І […]

ХІБА ВОСЕНЬ ВІНАВАТА

Хіба восень залатая вінавата, Што туманам ноч заслала берагі, Што лугі шалёна пахнучыя мятай Зацерушаць хутка белыя снягі. Не шукайце […]

Журба

На могілках вецер галосіць, смутак гайдае над крыжам. Пад сонцам травеньскім рыжым жанчына у Госпада просіць: “Даруй нам Ўсявышні спакой, […]

Жыцце – імгненне

…А здаецца, толькі ўчора Шумна веяла вясна, Зазывала на вячоркі Ды трымала дапазна. І яшчэ зусім нядаўна Лета сонечна цвіло, […]