Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Вярба

Чырвонае неба. Многагалоссе. І дум метуслівых вітая чарга. Аб кім клапачуся, куды я імкнуся Не ведае нават старая вярба. Яна […]

Адзінота

Адзінота… Я сумую… Паглядаю ў вакно. А за ім балюе восень, лісцем сцежкі замяло. Колер жоўты і чырвоны сыпле з […]

Павуціна інтэрнэта

Ізноў згубіліся ў сусветнай павуціне- ты там, я тут, бясконцыя шляхі. Чырвоны, жоуты, два зялёных на мадэме- кароткі старт, бягуць […]