Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Першаму снегу

Заўсёды першы белы снег, І так было ад веку, Нібы здымае нейкі грэх Любому чалавеку. І лёгка на душы тады, […]

Было адчынена акно

Было адчынена акно І бэзу пах напоўніў хату, І ўсміхаўся сціпла тата О, як было гэта даўно. І сябравала сонца […]

СУНІЧНАЯ РАНІЦА

Над бліштастаю расою, На краю Зямлі, бы блізка, Хоць дастань яго рукою, Шыльда-месяц вісіць нізка. З-за спічастай сцяны лесу Сонца […]

Я ДЗЯКУЮ ЖЫЦЦЮ

Удзячны за халодны гэты вечар, За дождж, які сцякае па вачах, І за мароз, што так сутуліць плечы, І за […]

ПОЗНЯЯ РУЖА

Я лета колеры яшчэ не ўсе сабраў, А ўжо шпурнула ліст аднекуль восень. Стаю, бяздоннем воч хапаю просінь З нябёсаў, […]

СТАРОЕ СЯЛО

Сягоння праводзіць старое сяло У апошні прыют цётку Юлю. Тут звонкіх падзеяў даўно не было, Вяселлеў даўно тут не чулі. […]

НЕЯК РАНКАМ

Неяк ранкам, дзе лесу крыло, Дзе арэшніку цесныя дахі, Разрываў на кавалкі святло Тонкі голас узрушанай птахі. Крылаў шэрых драпежны […]

Гімн вершу

Верш на свабоду з душы маёй імкнецца Радкамі, слоўцамі да вуснаў, а тады… Матулі песняю пяшчотнаю пральецца, Убранствам белым ляжа […]

Дзядуля стаў

Дзядуля стаў, апёрся на кіёчак, Зірнуў на новы веснавы прасцяг. Блішчыць апошні тонкі ручаёчак, Вясна надзей і роздумаў працяг. Вясна […]

ДАРАГАЯ МАТУЛЯ МАЯ

Я лячу да цябе як на крылах, Дарагая матуля мая. Ты святочны свій столік накрыла І чакаеш мяне ля акна. […]

МАЯ ЦІШЫНЯ

Мая цішыня складаецца з верша, Што па паперы пад вечар блудзіў, З цікання ходзікаў, жончынай першай Просьбы пяшчотнай: “Спі ўжо, […]

Пакідай Танюша лялькі

Пакідай, Танюша, лялькі, Па суніцы ў лес гайда. Банцік твой, бы вушкі зайкі, Соснаў прыме грамада. Свежы водар ад суніцы […]

РЫСКІ НА ВУШАКУ

Разабралі вяскоўцы хаціну, Што стаяла шмат год без патрэбы. Вушакі ад дзвярэй хтосьці кінуў, Упершыню на іх дзівіцца неба. Ад […]

ЛАЎКА

Дзіва лясное, колькі ты цешылась Коўзаннем роднай табе дзетвары? Стому габлялі тыя, хто спешылісь, Ты найгалоўная ў гэтым двары. Слухала […]

Расце крапіва

Расце крапіва каля тыну старога. Няма ў двары ўжо болей нікога. І кажа яна: “Паважаны мой, тыне, Я цяпер тут […]

Page 1 of 212