Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш БАЛАДА БАРЫСА САЧАНКІ

(15.05.1936-5.07.1995)

У кнігах, што сабраў ты, Беларусь жыве,
Змагаецца, святкуе, плача і пяе,
І мае Бога і ў касцёле, і ў царкве,
І шмат хто любіць, як жыццё, найбольш яе,

Чым тую Беларусь, дзе ты даўно жывеш
І любіш, і кахаеш, быццам першы раз,
І кнігу прад сабой, нібы абраз, нясеш,
Нібыта праз агонь, праз ветравейны час.

У кнігу ты глядзіш, глядзіш, нібы ў вакно
Стагоддзяў, што прайшлі і што ідуць яшчэ.
І клічаш нас глядзець. А мы ўсё п’ем віно,
Яно, нібы агонь, але, як кроў, цячэ.

І ліпы ўжо цвітуць, і пчолы носяць мёд,
І ўжо, здаецца, гэтак будзе тут заўжды.
Але ў крыві ёсць лёд, ідзе да сэрца лёд,
Каб сэрца стала кропляй мёртвае вады.

І раптам за тваім вакном густы туман,
Ён светла з неба апусціўся на зямлю
Забраць тваё жыццё-прыпынены раман
На словах беларускіх: “Беларусь люблю…”

Не толькі ў нашых кнігах Беларусь жыве,
Змагаецца, святкуе, плача і пяе,
І мае Бога і ў касцёле, і ў царкве,
І шмат хто любіць, як жыццё, найбольш яе.

І ліпы зноў цвітуць, і пчолы носяць мёд,
І ўжо так будзе тут і заўтра, і заўжды.
І ў нашых сэрцах парастане мёртвы лёд,
І ў сэрцах будзе возера жывой вады.

11.10.2008

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш БАЛАДА БАРЫСА САЧАНКІ - Віктар Шніп
 »