Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове


Верш Прамень сцюдзёны на скале

Прамень сцюдзёны на скале,
Блiскучы й мауклiвы;
I ён – не сонейка на тле,
Не мёд саспелай слiвы;
Але жыцця не зварухне –
На явi смелай бы у сне –
Высока над снягамi:
Хто закране рукамi?!

Не палагодзiць снежны свет –
Цiкуе сiвер-ранак.
А вабны, шчасны, пекны квет
Не там, самотны Франак!
Любовi думку арасi
I шлях у торбе не насi.
Вясна – дыханне Бога.
Натхненне. Перамога!..

Верш Прамень сцюдзёны на скале