Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

У АЛЬМАНАХ

1. Лятае прывiдны арол. Арэшнiк веццем шапацiць. Карчмар габлюе нейкi кол. Скрыпач высокае трымцiць. А там, ля вупражы i зброi, […]

ПАН

Люблю, сябры, калi за рэчкай гасне дзень, Схаваушыся лясоу у таемны цень, Цi пад галiнамi пустэльныя арабiны, Глядзець сiнiя, тумановыя […]

На бальшаку завеi

На бальшаку завеi, iскры джаляць цемру; Нябачны снег ляцiць, туды, за край лугоу; Агнi у небе ткуцца, разрываюць цемру; Iх […]

АГНlСТАСЦЬ

Хутка, хутка Тут, ля хаты, Вокан i двара Лiсце – жоутыя дукаты – Ператрэ зара… L тады Вогнепаклоннiк Разамкне далонь. […]

ЗIМА

Зiма! я зноу законнiк твой; Перамагла i лiстапад… Душы маёй зiхоткi сад – Завей, крыштальнасць паласы!.. А шыбы лепяць каласы. […]

ВЯСЕННЯЕ ШЧАСЦЕ

Калi паводка усiх знясе I снег апошнi ушчэнт расплавiць, Мне будзе радасна у вадзе, Якая хату мне заплавiць. I адзiчэлы, […]

ВЯНЕЦЫI

Вянецыя! у свеце ты што на крывi, Але, свабодная, шпарчэй сплывi Туды, за небакрай, у далячынь; Iмкнiся у сiнечу да […]

СОНЦА

Бачу: Чуе маё Сонца – Адчувае нават спiнай – Як сягае позiрк донца, Аж трапеча над пахвiнай!.. Ах! Няма у […]

Прамень сцюдзёны на скале

Прамень сцюдзёны на скале, Блiскучы й мауклiвы; I ён – не сонейка на тле, Не мёд саспелай слiвы; Але жыцця […]

ЗАМАЛЁУКА

Лапаталi дэманы крыламi На свiтанку; недзе, каля гор, Дагарэлi рэшткi сiнiх зор; Куст лазы кранууся з павукамi; Адыходзiлi вышэй казлы; […]

Ой, да самай галавы

Ой, да самай галавы Затапiла паплавы. Валасы рудой травы – Каласочак нежывы… Ды смяялiся усё Вы: “Глянь, рышток якi крывы”. […]