Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

***Далёкае і такое блізкае

Далёкае і такое блізкае… Блізкае, а такое чужое… Шчымліва рыпіць калыскаю, паглядам-маланкай бліскае, сцінае мяне тугою блізкае мне і далёкае. […]

Не верце

Не верце, што дрэвы не тужаць ніколі. Шчымліва журбуюць яны й на прыволлі па песнях птушыных, не чуць якіх болей, […]

***Як бліскавіца ў цемрыве

Як бліскавіца ў цемрыве – ты незвычайная у аднастайна-роспачным жыцці. Смяешся ты, калі душа ў адчаі, тужліва-светла плачаш – з […]

Малінаўка

Стулілася ля вёсачкі Малінаўка Сіротка-яблыня малінаўка. Пад восень, нібы маці хросная, Частуе дзетак і дарослых. А яблычкі – ружаватыя, Салодка-кіславатыя.

У прыроды свае законы

У прыроды свае законы – спаконвечныя. Калі засыхаюць крыніцы – плытчэюць рэкі і рачулкі, якія жывіліся імі, чэзнуць хмызнякі і […]

*** Шарэюць кустоўі ракіты

…Неба вясновае мне падае Кубак блакіту. К. КАМЕЙША Шарэюць кустоўі ракіты, Спавіты нябёсы смугой… Налі мне, паэце, блакіту з вясновага […]

***Ніцее надзея

Ніцее надзея. Як рошчына – роспач. Ў нядзелю ўсе дзеі нарогам – нароскрыж. Дажджынкі ў дажынкі. І росы ў дакоскі. […]

Сказ пра жыта

Не быў у заморскіх краінах, не цешыўся пальмай ніколі. Нястомна мне шэпча травінка-былінка: “Дзівосы – у полі. …Шуміць там калоссе, […]

Акраверш

Над зямлёю неба просінь. Астываюць, меркнуць росы. Ты паглядам мілым просіш: “Ах, хутчэй, хутчэй бы восень!..” Шчодры водар думных сосен… […]

І гавораць месяцы

Студзень студзіць вокны, дзверы подыхам мяцеліцы. Завывае люты зверам – аж дрыжыць аселіца. Сакавік – з гаючым сокам, з сонечнаю […]

Норка

– Мамка, што гэта за норка?- Пацікавіўся Сярожа. – Тут жыве, сыночак, норка – То звярок такі прыгожы. – Паглядзець […]

Наша сямейка

Стала Ніна ля стала І малюнак пачала Маляваць алоўкам. Гэтак спрытна, лоўка! – Вось і лапкі, і галоўка, І пушысты […]

Варыяцыі

ВАРЫЯЦЫІ І Бяскрылы птах у неба не ўзляціць. Бяскрылая душа усё ж імкнецца ў неба… Ды толькі тым, крылатым, хто […]

*** Спеюць у прыцемках зоры

Спеюць у прыцемках зоры. Месяц дрыготка блішчыць. Смехам срабрыстым азорыш крылы збалелай душы. Глянеш паглядам чароўным – сэрца пазбавіш тугі… […]

***Цыганскі дождж

Цыганскі дождж. Шчымлівы пах п’янлівых красак, зёлак. Як аблачынку, на руках нясу цябе, вясёлую. Плыве чаўнок маладзіка, у ім князёўна-зорка. […]

Page 1 of 3123