Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Яшчэ сто сонцаў да жніва

Яшчэ сто сонцаў да жніва, І покуль ціша не растане — Чуваць, як першая трава Зялёнай песняй прарастае. У сэрцы […]

ВЕТЭРАНЫ

Вас жыццё не спісала ў запас, Той мінулай вайны ветэраны, Ды няумольны прыспешвае час, І не гоіць салдацкія раны. Гэта […]

Далёкае, забытае жаданне

Далёкае, забытае жаданне Аднойчы нечакана усплыве. А мы сабе шукаем апраўданні, Каб не хадзіць па скошанай траве. Спрачаемся. Адкладваем на […]

КРЫНІЧНЫ ЗВОН

Паэту Анатолю Канапельку Не на зямлі — у сэрцы трапяткім Сімфонія жыве гаючай нотай, Ліецца над зялёнаю лістотай, Над плынню […]

Неруш

Рыгору Барадуліну Расчаруюся ад шашы, І у лес напрасткі пакрочу. Адшукаюць адразу вочы Некранутыя спарышы. Неабдымнае — не абняць, Не […]

Ля аціхлай ракі

Ля аціхлай ракі, Там, дзе пасвяцца коні, — Цёплы дотык рукі На вякі запалоніць. Там цяпло дабрыні З першым промнем […]

А мне прысніўся скрып вазоў

А мне прысніўся скрып вазоў, І жнівеньская спёка. Касы вясёлае лязо Бы сонца, лашчыць вока. І ад вільготнай цішіні Трава […]

Сустрэчы

Наканаваў сустрэчы лёс За кожным развітаннем. Ірвецца сэрца да нябёс, Нібы даўрук уранні. І падпяе душы замля, Забудзецца трывога, І […]

ПРА ТУГУ

Пасею сваю тугу, Як зерне, вясною ранней. У свет ад яе збягу — Хай словы мае не раніць. Няхай узрасце […]

Затужаць дрэвы апусцелыя

Затужаць дрэвы апусцелыя, Самотна стане іх душы, І толькі яблыкі даспелыя — Нібы сто сонцаў у кашы. Лісцё дрыготкае пазвеньвае, […]

Наўкол усмешкі раздаю

Наўкол усмешкі раздаю: Усмешка — за усмешку. Нібы на востраве стаю — На веснавым узмежку. Лаўлю блазнотлівы прамень Рукой — […]

Бацькоўскай шчодрасці парог

Бацькоўскай шчодрасці парог Цяплом у сэрцы адгукнецца. Радзімы кожная з дарог З маёю ані размінецца. І будзе радасным жыццё, Што […]

У выпадковасці сустрэч

У выпадковасці сустрэч Ёсць непазбежнасць расставанняў. Як адзіноцтву не пярэч — Усё забудзецца дазвання. І не прыпомніць дзень і час […]

Page 1 of 212