Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Падарожнікі

Трое мужчын ідуць паўз мяне па чыстым снезе – тры ланцужкі слядоў цягнуцца за імі. Трое маіх сяброў ідуць па […]

Студня

Нагнуся над студняю, каб убачыць самога сябе. Глядзяць на мяне з глыбіні то светлагаловы хлапчук, то сівабароды стары, а часам […]

Поплаў

Сярод высокай травы і красак вядзе мяне маці па поплаве Гэта смолкі, паказвае яна. А гэта зязюльчыны слёзкі. А вось […]

Вучыла бабуля

He спі, калі сонца сядае, бо заснеш з ім разам, а ўранні ўжо не прачнешся. He глядзі ў люстэрка апоўначы, […]

Гарышча

He лазь на гарышча, наказвае бабуля, дзіўнае чыніцца там: няма нікога, ды гавораць нейкія людзі, плача дзіця, а ўчора круціўся […]

Воблака

Кожны дзень праплывае нада мною высокае воблака з тонкім жаночым профілем. Што гаворыць мне неба? Нагадаць хоча тую, з якой […]

Грынвіцкі мерыдыян

Я думаў: гэта дзіцячая забава – пераступіць цераз медны пасак мерыдыяна і апынуцца ў заходнім паўшар’і, але, зрабіўшы гэты крок, […]

Майстэрня

Баюся гасіць святло – абступяць мяне скульптуры: нясцерпна холадна ім і самотна ў цемры без чалавечых рук і вачэй. Так […]