Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове


Верш Каб ня восень

Каб ня восень за мокрым шклом, каб ня цемра глухой цішы, не лілася б ціхім дажджом адзінота маёй душы. Адляцела б сухім лісьцём, растварылась, нібыта пыл, і на вуснах пяшчотным сном пацалунак ізноу ажыу. Ажыла бы ласкавасьць рук, цяплыня у тваіх вачах, ды заусёды вільготны брук, як на сэрцы тужлівы страх. Я зраблюся ціхім дажджом, пацяку па халодным шкле. Азірніся у сваё вакно! Ці убачыш на ім мяне?

Верш Каб ня восень