Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Кароль і каваль

Кароль у пушчы бавіў дзень, Лася асочнікі загналі, Харты раз’юшана брахалі, Стагнаў знясілены алень. Тарпанаў тропілі паны – Так удаліся […]

У павуцінні вуліц як заўгодна

У павуцінні вуліц, як заўгодна Заблытаешся, дзе бы не пайшоў, Так колісь разрасталася Гародня, Пад бэрламі князёў і каралёў. Калі […]

Навошта плачаце, мадам

Т. М. Б. “И как-то получилось, Что я читал стихи…” А. Вазнясенскі Навошта плачаце, мадам, Над казкай, што чытаю Вам, […]

Крэва

Камяні прамаўчаць, камяні прамаўляць ня ўмеюць, А калі б спавядаліся – хто бы той сповяд прыняў? Лёхі цёмныя тут, і […]

Шаптуха

Шаптуха Ірыне Шыбека Памерлыя хаціны, на плошчы – чарнабыл: Наведаў я мясціны Дзе у маленстве быў. Язьмін, шыпшына, мальвы – […]

Я пакінула час у сяброў

Іры і Жэню Я пакінула час у сяброў На стале паміж кніг і сурвэтак, Дом быў поўны кахання і кветак, […]

Я тку рушнік

Я тку рушнік, старэйшая сястра, Я з кужалю напрала тонкіх нітак, З ільну табе рушнік вясельны вытку, У хаце свой […]

Масква-Брусэль

Мая зямля-матуля, раскажы, Чаму тысячагоддзі твой народ Раскрыжаваны лёсам на крыжы – Рукой на захад і рукой на ўсход? Ці […]

Сны пра Беларусь

Ніхто не скажа, дзе днявуюць сны, Куды яны над ранкам адлятаюць, У цёплы край, ці ў ледзяную замець, У заўтра, […]

Блакітны (з нізкі “Вясёлка)

Не спяшайся, прысядзь на мінутку, Пачакае прызначаны шлях, Я прынесла табе незабудкі, Што назолку збірала ў палях. Свет вялізны! Дарогі-сцяжыны […]

Няхай уславіцца Лянота!

Няхай уславіцца Лянота! Так бы і жыў заўжды ў гульбе! Ды прыйдзе страшны звер – Работа, Ашчэрыць зубы на цябе, […]

Княгіня

З-за непахіснасці крочыла ззаду, Змардаваная, згвалтаваная часам, Безнадзейная, але ж непаданая гаду, Цягнулася з тым, хто пакрыўдзіў, разам. Вольга Турмовіч. […]

Анёлы

У час, калі золак расквеціць дахоўку Манмартра, У мажнай гандляркі, крыклівай, як бойкі пірат, Пад рыначны вэрхал, ману, непрыстойныя жарты […]

Я не кахаю цябе

Я не кахаю цябе (акраверш) Яшчарка прыткая звольніць свой бег па каменнях, Ноч упадзе, нібы чорная птушка, на горад, Есці […]

Міхалу Рукевічу (акраверш)

Ружовы фламінга, гарбатая сумная птушка, Ашчэпкамі крылаў, пабітых бязлітасным шротам, Дацягне да Індыі скрозь забайкальскія пушчы, За тысячы ўзмахаў – […]

Page 1 of 212