Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Бездань

Звыклы свет наш раптоўна змяніўся, Павуціннем расколіны сталі. Вечны сум на зямлі зарадзіўся, Загубілі старыя скрыжалі. Быццам мора раптоўна ўзнялося […]

Намалюйце сонца!

Калі ёсць сэнс, дык намалюйце сонца! Хай промні азараюць ваш пакой. Пляваць жа вам, што свеціць не з аконца, Галоўнае […]

91 см

Кожны дзень прачынаюсь і бачу Свае вочы, далоні і вусны. Быццам помер, але я не плачу, Атрымаў невялікія плюсы. Ёсць […]

Ваўчаня

Расказалі дзяды ля балота Не паданне, не казку, а так… Ёсць на свеце такая істота, Што вачэй не адвесці ніяк. […]

У старым парку

Павольна сняжок пакрывае Цудоўны абшар Жылібера. І толькі мароз затрымае, Стрымае пакуты папера. Варона не ведае болю, Турбот, хвалявання душы. […]