Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Крокі

Крокі – будзённага побыту кропкі, крокі хвілін, гадзін і дзён. Як мы ступаем, як робім крокі, так і жывём, так […]

Як утаймуеш горкае ўздыханне

Як вясна прышла ў гаі, Разбудзіла ручаі І паклікала ізноў Птушак з выраю дамоў. Прыляцелі жаўрукі, І зязюлі, і шпакі, […]

Прас

У праса – Пачэсная праца. Сваю цеплыню дорачы, Тугая далонь праса Гладзіць заўсёды горача. Якое адзенне асмеліцца Пазбегнуць з ім […]

Доля мая жытняя

Калі я цябе пакінуў, Кранула асцём успамінаў Ты, поле маё старажытнае – Доля мая жытняя. Даруй мне за ўцёкі злачынныя. […]

Я думаў, ты мая турбота

Я думаў, ты мая турбота, Лятучая, як ранкам дым. А ты – высокая работа, Маёй душы пакутны ўздым. Я думаў, […]

У слова – свая вага

У слова – свая вага, Слова – розуму рэха. Слова – мая туга, Слова – мая ўцеха. Можа, нябесную высь, […]

Апошнія думкі дрэва

Ціха цэлячыся ва ўпор, На мяне замахнуўся тапор. Ах, як бліснула вастрыё! I затахкала сэрца маё Ад шчымлівага пачуцця: Чым […]

Да нас даходзіць пакрысе

Да нас даходзіць пакрысе, Што жыхары зямлі мы ўсе, Ахвяры і астрожнікі, – Чарнобыля заложнікі. Хлапчук на цацачным кані Гукае: […]

Такая прыгожая

Такая прыгожая – губы фарбуеш світальнай зарой, прачынаючыся на плач немаўляці; шчокі румяніш ранішняй прахалодай, ідучы на покліч трамвайнага звону; […]

Шумеў бор

Шумеў бор – збор дрэў. Лес атуляў. Лес грэў. Вораг на нас з факелам лез. Лес засланяў, бараніў лес. Ляціць […]

Трывогу журавы дарма

Трывогу журавы дарма Трубілі – надрывалі глоткі. Ступіўшы на зямлю, зіма Застала ўсіх знянацку ўсё-ткі. I паскараецца штодня, – Як […]

Каласы

Мы – галасы зямной красы, Мы – кроплі ў жытнім моры. Мы – каласы, мы галасы У небывалым хоры. Мы […]

Нас па галовах секлі зоркамі

Нас па галовах секлі зоркі Чэргамі – У чэрвені, У вечаровым чэрвені… Смерць хадзіла Гаспадаром. Быў крык, Быў плач, Быў […]

Page 1 of 212