Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Не памятаю, калі

Не памятаю, калі я ўбачыў мора. Паўстала з зямлі, як з твора. Не памятаю, калі я ўбачыў сонца. Промні ішлі […]

ФЛЮІДЫ

Было, калі Дзянніца з Вечарніцай хісталі ціха па-над верхалінай нябёсаў дрэва вечнага жыцця. Употайкі пад перазвон крыніцы, хаваліся мы ў […]

НЕСУЦІШНАЕ

Над згорбленым хмызняком, па-над мітуслівым полем ляціць радок за радком, прасякнуты шчырым болем. Пра боль я кажу таму, што сілы […]

ЗГРАЯ

Як прыдзе ноч, я зноў зайграю на мяккіх струнах цішыні і, можа, ваўкалакаў зграя вачэй чырвоныя агні запаліць у лясной […]

БЕЛАРУСКІ НАРОД

Хто ты, беларускі наш народ? Перад вачыма выгляд шматпакутны стаіць дрыгвы няскоранай сярод, бязмерна заклапочаны і смутны. Адкуль ты? З […]

Сеў за дол Ярыла

Сеў за дол Ярыла. Да яго на крылах сонцава звястунка човен з пачастункам у залатым убранні подыхам кахання веснавога ў […]

Там, дзе абрываецца сцяжына

Там, дзе абрываецца сцяжына і змрок паўзе з імглістай гушчарыны, дзе цягне прахалодай падвячорнай, а ноч заўжды малюе пэндзлем чорным, […]

Свабоды дух, ляці на крылах

Свабоды дух, ляці на крылах, нібыта птах прыгожы, вольны, хай грукацяць сабакі з тылу па-за смуродам навакольным. Ляці вышэй, каб […]

СЛЁЗЫ

Дрэва чула дрыжыць ад дыхання паўночнай зімы. Ліст сумуе на ім: ён застаўся навечна адзіны. Кроплі плачу з нябёс… Паглядзі, […]

ЧАРЦЯНЯ

Чарцяня, што ў вочках любых, мне мілей за бога. Хай ён мае хвост ды зубы, два вялізных рога. Хай у […]

Успомні

Успомні, як гарэлі дрэвы тыя у зіхаценні сонечным яскравым! Чырвоныя, як зліткі залатыя, ды бронзай адбівалі промні травы. Як возера […]

Каханне – хісткі і імклівы плыт

Каханне – хісткі і імклівы плыт. Яно вандруе шляхам самагубства і можа раптам адысці ў нябыт, каб папярэдзіць здрадніцтва наступствы. […]

ПРАЧНУЎСЯ

Прачнуўся зернем матчынай вантробы, каштоўным зліткам найвышэйшай пробы, празрыстай кропляй раніцою роснай, канструкцыяй умоўнасці дзьвюхкоснай. Прачнуўся парабкам на згатаваным збожжы, […]

КРАСУНЯ-САМОТА

Красуня-Самота, жыццё – адзінота, сляпая надзея, што ў стоптаных ботах блукае па цемры. Навокал – балота, і нейкія стогнуць там, […]

Page 1 of 212