Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Мая дарагая святыня

Аклiкаюць мяне часта – дзед, Для Радзiмы застаўся я сынам. Я пакiнуў салдацкi свой след Каля Мiнска, Варшавы, Берлiна. Чую […]

Табе

Ты – снежная, Марозная, Ласкавая, Сур’ёзная. Гасцінная, Прыветная, Сардэчная І светлая. Ты – зорная, Праменная, Каханая, Нязменная.

Сустрэча праз гады

Былы салдат абняў бярозу, Што вырасла над Мухаўцом. Якое супадзенне лёсу – Тут быў ахрышчаны свiнцом. Ад мiн, снарадаў дым […]

Верабей прымае душ

На двары – люстэркі луж: Дождж сляды пакінуў. Душ прымае верабей, Сеўшы на каліну. Крыльцамі трапеча ён I лісткі кранае. […]