Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Сьляды



Сьляды.

А жыцьцё наша не тлум, не скруха,
Не ў нябыт яно на злом ідзе,
Паглядзі, у’яві сабе, паслухай,
Куды, зачым сьлімак свой сьлед вядзе.

Зачым наўкольле разчініла дзьверы,
Жаўрук спрабуе голас угары,
На балацянцы бусел – кавалерам,
А жабы раздуваюць пухіры.

Жыцьцёвы сьлед заўсёды застаецца
І гэты неўміручыя сьляды,
Як і каханьня, што ляжаць ля сэрца,
Як і мае, вось гэтыя, радкі.
-09.04.16.



1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Сьляды - Міхась Карцялёў