Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

НА АДЛЕГЛАСЦІ ДНЯ

На адлегласці дня горад, дзе я хаджу, ем, нешта раблю і ахвярны бядзе. І гэтак да вечара, у каторы, калі […]

ДАРАДЦА ВЯСНЫ

Вясна — як сам, як свае гады. Пасля зімы душа ледзь-ледзь не плача, бо на радзіме зноў цвітуць сады, сады […]

Увогуле я не выбаршчык зла

Увогуле я не выбаршчык зла. Шкада нават зрэзаных кветак. А думка мая касманаўтам была, Калі запускаў над планетай. Адтуль больш […]

Каханак Восені

Шчодра дорыць дні кахання восень — быццам золатам вышэйшай пробы. Гэта якасць і маіх адносін да яе як боскае асобы. […]

Свет кахання адкрыты для ўсіх

Свет кахання адкрыты для ўсіх. Увайшоўшы, забудзеш пра выйсце. Вось і я тут для росквіту сіл Назаўсёды застаўся калісьці. А […]

СТРЫЖЫ

Каменнепадамі стрыжы… Быццам з берага-гары гэта чорныя глыжы на пагібель машкары. Піск, віск, енк і нават звон над Заходняю Дзвіною. […]

ЗАКАХАНЫЯ

Мы не апошнія — заўсёды першыя. Каханне нашае з усіх найлепшае Сярод мільярдаў, як мы, каханых. Ты мной абраная, я […]

Ні марозу, ані завеі

Ні марозу, ані завеі… Не да твару зіме з дахаў кроплі: быццам нехта пакрыўдзіў яе — і пусціла яна румзай […]

Сам-насам з Восенню

Пані Восень, што са мной вы робіце? Сталасць помсціць маладым гадам. Божа мой — і гэта мне не мроіцца — […]

Світае. Ноччу выпаў снег

Світае. Ноччу выпаў снег, а я да гэткай з”явы не гатовы, бо доўжыў па Паэзіі турнэ, шукаючы красы асенней словы. […]

Page 1 of 212