Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Думаю

Я думаю, Вось бы – Жыць занава!!! Зноў адчуць сябе Маленькаю дзяўчынкаю, Для таго, каб Упершыню закахацца, Як некалі, Узрадавацца […]

Праглынутыя морам

Сны глытай, завешвай шторай, Засынай на хвалях мора. Ты пялёсткамі ахутан вадзянымі, Думкі зблытаны. Ты трымаеш пад кантролем Выпадковасць Песень […]

Спадзявацца

“Спалена, як у пустыні,” – Ты казаў з нейкім жалем Ды горам, Вельмі добра схаваным, глыбока, Толькі проста, не ў […]

Сэрца пела

А маё сэрца пела, І не мела нотак. Маё сэрца млела, Як адчуўшы дотык. Сэрца малявала Графіку ды чорным, Толькі, […]

Выдумляла цябе

Выдумляла цябе, І ты мне падабаўся. Толькі гэта ня ты, Хто ў думках застаўся. Гэта што? Цяплыня, Сляпых воч вышыня, […]

Ліпень, лівень

Ліпень, лівень… Мне здаецца: Грукне сэрца І парвецца. Я штосілы Крыкну: “Мілы!” Хай по лесе, Як прадвесне, Распаўзецца Маё сэрца.

Я плачу цёмнай фарбаю

Я плачу цёмнай фарбаю: Пастай з тубы цякуць слёзы, І я іх размазваю. Я вар’яцею ад гэтай заразы – Свайго […]

На апошні паверх

На апошні паверх – Горад, цемра. І не тое, каб смех, Ці памерла. Холад, восень ідзе, Не жартуе І люстэрка […]

Ажур

Я з пэўнай увагай глядзела, Як хваля йшла праз усё цела, Ажурны квет у вены склаўся, Такі нідзе не сустракаўся. […]

Каляровая стужка

Ведай, мне будзе значна лягчэй, Бо цяпер я не ўбачу вачэй, Гэтых светлых і сініх тваіх. Бо ніколі не быць […]

Белыя крылы

Я веру сваім белым крылам, яны трапечуцца ў клетцы, яны ў змове з маім сэрцам. А ты ніколі не ілжывы! […]

Росы

Хавалі свой смутак у росы І кроплям малым абяцалі што некалі нехта босы іх ператворыць у хвалі Мора блакітнага крылы […]

Мабільнай сувязі

Паважаны Тэлефоне! Зазвіні ў яго далоні! Не званю я…Скіну нумар. Ўсё звядзецца ў жарты, гумар. Зазвіні і супакойся! Ён паглядзіць […]

Ты адзінокі?

Ты адзінокі? Усе такія. І не палохае нікога З бетону моцная падлога. Сінее снег, Бялеюць дахі, Заціх уздых І крылаў […]

Page 1 of 212