Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Дзявочае сэрца

У нязнаную дарогу ў даль паехаў мiлы… Позна, позна цёмнай ночкай дзеўка варажыла… Быццам думкай – ўзорам доўгi ручнiчок снавала, […]

Адказ

– Скажы, скуль ты, хлопча? – З зямлi беларускай – стуль, дзе льецца Нёман мiгатлiвай стужкай. Дзе лугi буйныя, ураджайны […]

Краю мой родны

Ўздымам сэрц нашых шуміць Белавежа Як дні нашых сёлаў, так Нёман плыве, Уроду палеткаў ткуць поясам межы. Адвечныя сосны гудуць […]

Там толькi

Там толькi хочацца, хочацца жыць, дзе родныя, сумныя далi, дзе поле узорнай раўнiнай ляжыць, калышацца жытняю хваляй. Дзе Нёман дастойны […]

Краю мой

Краю мой родны, краю мой мілы, цудны, узорны, ад ніў залаты, хто цябе ўквеціў пушыстай калінай, краскамі, лесам засеяў густым? […]

Сэрца, зямля мая, ніва ўраджайная

Сэрца, зямля мая, ніва ўраджайная, Збожжа палеткі, істужкі дарог, Неба цвітучае, радасць вянчальная, Скарбам схаваная ў буйных лясох. Войнамі спалена, […]

Благаславенны край наш

Благаславенны край наш, ад азёраў сіні! Лугоў раздольле ды шырокі стэп, Сынам даючыя жыцьцё жанчыны І нівы, родзячыя хлеб… Благаславенныя […]

К чорту гарэлку, шэйкі і твісты

К чорту гарэлку, шэйкі і твісты, Юную голаў хлусьнёю кружыць! У сэрца народу скірованы выстрал, Жыць яму заўтра, альбо ня […]

Ня сумуйце дзяцюкi вясною

Ня сумуйце дзяцюкi вясною на магiлы гледзячы сяброў – жалем нашых ранаў не загоiш i цяжкiх ня скiнеш кайданоў. Ня […]

Загад

Ураджай шумлівы на палёх, лугі, і рэкі, і азёры, і магутнейшы бор ад бору – ўсё гэта даў нам добры […]