Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Lege Artіs

Па законах мастацтва паэт вінен быць хворы псіхічна, Каб не саромеючыся сьмяяцца па-ідыёцку Зь таго, што звычайна падаецца шмат больш […]

Я іду на вайну

Прабач, Беларусь мая, родная маці. Прабач, калі штосьці рабіў я не так. А я не магу заставацца ў хаце. Прабач, […]

Нашчадак амерыканскага блюзу

Мая ручка – гітара зь працяглымі нотамі, Тая ж чэрань і срэбра, тое дрэва, метал. Чарнільныя плямы на паперу прастымі […]

Чорныя вершы

Дрэнная назва стылістыкі – белыя вершы, Бо вершы ніколі не могуць быць белымі. Ня белы апошні радок і ня першы. […]

Метро

“Асьцярожна. Дзьверы зачыняюцца”, І так спакойна ірвуць сувязьзі зь зямлёй. І кожнай станцыяй у мазгах мне адзначаецца Яшчэ кілометр – […]

Я таксама магу быць паэтам

Да, я таксама магу быць паэтам. Бо я пяшчотна сьпяваю каханьне. Пра войны магу пракрычаць я зь імпэтам, І наадварот, […]

Неда-

Між неда-праўды І неда-вар’яцтва, Між неда-права І неда-мастацтва, Пад неда-небам, У неда-айчыне, Ты неда-нявінны І неда-злачынны. Чэслаў Мілаш. Нам шмат […]

Паэтаў засталася мала

Наша жыццё празаічна. Навошта тады намагацца Рабіць яго больш паэтычным? Такімі нам лепш заставацца. Наша жыццё празаічна. Паэтаy’ засталася мала. […]

Кайданкі

Адразу табе падаецца, што ўсё было зроблена лягічна. Ды толькі як шчоўкнуць працягла кайданкі, Ну ведаеш, такія сталёва-меланхалічныя, Да і […]