Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове


Верш На Беларусі бог жыве

“Когда бог, спустившись с неба, вышел к народу из Питанских болот, ноги его были в грязи…”
А. і Б. Стругацкія

Багі сыйшлі к нам на зямлю,
Сур’ёзны добрыя іx твары.
Яны вучылі нас вагню,
і толькі чыстыя іx мары.

Але мы людзі. Разумелі
Y’сё па-свойму, як заy’жды.
Замест агню я бачыy’ стрэлы
і бачыy’ іx таксама ты.

Замест імгненняy’ шлі стагоддзі,
Вайна. Прыпынак. і… Вайна.
Спакою людзі не знаходзяць,
Бо y’cё ж змагаецца яна.

Вось-вось брыдоту на абутку
Пабачаць сьветлыя Багі.
і вось, нарэшце абачнуy’шысь,
Яны абмыюць сапагі.

Яны пайдуць у свае нябёсы,
Пакінуць землі нам свае.
Каб не казал ніxто камусьці:
“На Беларусі Бог жыве”.

Верш На Беларусі бог жыве