Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Я прасіў

Я прасіў: Заблудзіся ў душы! Я маліў: He ляці з пачуцця! Ты стрыжом Ля акна пакружы Над маім Вадападам жыцця. […]

Адзвінела павуціна

Адзвінела павуціна Над абрусам мурагоў… Восень выткала хусціну Над шаломамі стагоў. I рукою чараўніцы Сыпанула ў бор агню, Дзе бярозкі-маладзіцы […]

Яшчэ бацькоўскі зруб жыве

Яшчэ бацькоўскі зруб жыве, I шашаль точыць столь і сцены… Яшчэ карова у хляве Жвакуе сон начны нязменна… Яшчэ хусцінка […]

Ноч маладзіка

Над Случчынаю – ноч маладзіка… Трапечуць зоркі у рачных затонах… Грываста луг перажагнаюць коні… Лілеямі успенена рака… Над Случчынаю – […]

Зямныя яблыкі

З зямлі падымаю яблык – Спелы румяны ранет, Які быў пупышкай, Стаў кветкай, Зваліўся яблыкам… I так мільёны гадоў. Падаюць, […]

Трывожна за цябе

Трывожна за цябе, Народ. Каторы год, Каторы год Салодка так Дынамікі спяваюць I рай, I рай Салодкі абяцаюць… А я […]

Я шкадую цябе, Зямля

Я шкадую цябе, Зямля, Перасмяглая і крынічная. Экскаватарных гусеніц ляск – Вось мелодыя самая звычная. Нітка болю заўсёды тонкая, I […]

Вялікі “бог”

За шырокімі дзвярамі – Звышшыкоўны кабінет, На сцяне ў дубовай раме – Дзеда Леніна партрэт. За сталом – магутней дуба […]

Мой бог

Восені сумная сівізна, Вузел марскі сцяжын… Словам адзіным мне падкажы: Мала яшчэ спазнаў. Словам гаючым, як першы снег, Дапамажы ў […]

Я прыйду на зары

Я прыйду на зары Нечакана і ціха I знаёмую клямку Нясмела крану… На буслянцы прачнецца Старая бусліха I разбудзіць вясну. […]

Арэлі дзяцінства

Абмытыя дажджом дзіцячыя арэлі пелі і песцілі таго, каго сустрэлі праз дваццаць год: не белабрысым хлапчуком, а юнаком са сталым […]

Браточкам-беларусам

Родам я не з Рыо-дэ-Жанейра, Пачуццём – не грэк, не азіят. Пераняў славянскую манеру: Праўду ў вочы – горка хоць […]

Суседу

He будзь зайздроснікам, сусед, Для госця ў хаце – насцеж дзверы: Заходзь, браточак, на абед, А лепш з’яўляйся на вячэру. […]

Ветэран

Абутак шыць – заробак выпадковы, Падмётак нават драных не дастаць. А ён даноскі робіць, як абновы, I штосьці хоча перабудаваць. […]

Засмяглая рака

Засмяглая рака, Змучоныя крыніцы… У цераме шпака Прапісаны сініцы. Буслы, каб не сканаў Магутны дар прыроды, З парэпаных канаў Ляцяць […]

Page 1 of 212