Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Крылы чые – на такі размах?

“З боку – таго зачыняйце дзьверы!” Пухаўку б’е, нібы ў барабан. Мне не хапае звычайнай веры – Хто мне той […]

Пушчанскі спеў

Налібоцкая пушча, хваёвы лес, Ты празрысты кляштар карабельных сосен. Павучок на прадплечча бярозкі ўзлез, Зачапіўшы за павуцінне восень. Пералікам песень […]

Ікары

Захаванае сонца ў далонях Вялікага Бога, Захаванае сонца, дзе хворыя дзеці пяюць. Мне здаецца знаёмай мая незямная трывога, І зьнямогу […]

Стварэньне Сусьвету

Сябар мой, паглядзі: у табе заключаецца Вечнасьць. У табе ўсе стагоддзі спыняюць і ведаюць рух. Паміж вей і кудзеляў тваіх […]

Ластаука-душа

Ластаўка, ластаўка, ты куды ляцела? Ластаўка, ластаўка, беленькае цела. Ластаўка белая камянём упала – Што жа ты, ластаўка, ды сабе […]

У засені палічак і карцін

У засені палічак і карцін Пад крыламі кахання і Шагала Святло было, ды сонца не хапала, І моцы не ставала, […]

Нябёсныя вёскі

Гэты яблычны сад усьміхаецца белымі грывамі – Гэты яблычны сад з дажджавой і апошняй вадой. Мы здаваліся людзям любімымі, вернымі, […]

Прыласкай, як можа матуля

Прыласкай, як можа матуля, Абдымі і схавай мяне. Думкі ўсе здранцвелі, паснулі – Гэта вецер азяблы дзьме. Правядзі мяне ў […]

Дзьверы

Забываюцца дзеці, забіваюцца ў сэрца куточак. Зачыняюцца дзьверы, забіраецца восень на цьвік. На парозе маім, як анёл, пасынае каточак: Не […]

Маленства жыцьця

Ні на воднай карціне ня будзе тваіх матылькоў, Малака, паху дробных дзяцей і майго кацяняці. Я дагэтуль прашуся на ручкі […]

Жывёлін Рай

Вялікі-вялікі, як Бог, чалавек, Жывёлу сваю даглядае спрадвек, У вочы глядзіць і выказвае ёй: “Спажытак, маёмасьць і парабак мой”. А […]

Бес сэрца

Паслухай мяне, паслухай! З душы табе рвуцца ў вуха, Праз вусны табе ў валасы – Галасы. Адтуль, з пустога пакою, […]

Геній

Мой бедны геній, што ўва мне застыў, Згарнуўся коцікам – альбо зьмяёю? – Як не рабіць зьнясіленьне тваім І што […]

Page 1 of 212