Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Навошта быць чалавекам

Навошта быць чалавекам, калі ты ў маей краіне? улада дасьць табе корму, а камбінатам-сьвініну. навошта купляць табе шмоткі, цікавыя й […]

Непазьбежнасьць

Непазьбежнасьць кіруе часам, Зачыняе дзьверы мінулага. Не цікавіць якога клясу ты, Не чапляе пачуццё гумару. У нас аднолькавыя суколкі, Малюнкі […]

Новыя людзі

На дахах вечар сее зерне, І вецер сьвішча між вакон. Мы-новае, сьляпое пакаленьне, Будуем моцнай будучыні дом. Несьвядомасьці латаем дзіры […]

Тым, каго няма

Няма ўжо тых, хто першымі ішлі наперад. Тых, хто народ уздымаў ад самых каранеў. Але ў сэрцы засталася вера, Што […]

Мокры позірк восені нячутнай

Мокры позірк восені нячутнай, Шэпча нам лістотай ціхі вальс. Нотны стан рукою не крануты, Скрыпкі скачуць парамі для нас. Жаркая […]

Штодзеннасьць

Мы здрадзілі новаму сьвету, Стрымалі ў далонях адчай. Не пытаю ў ветра дзе ты, Не шукаю пяшчоты нажаль. Самотныя дзеці […]

Лексу

Я так хачу назваць цябе сваім, Глядзець у вочы млявымі вачыма. Я адчуваць цябе хачу адзінага, І вылятаць з рэальнасьці, […]

Беларусам звацца

Адкрыю пашпарт, бачу-беларус, Ці так яно ў жыцьці на самой справе? Пячатка й надпісы, нібыта груз, Ляглі ўнутры падобна лаве. […]

Няма жыцьця

Няма жыцьця… Няма таго, што ўжо было раней. Застаўся шэры ліст, нічога болей, Згубіўся сэнс… Атручанай крыві я абяцаю не […]

Ліцьвінам

Ліцьвінам звацца не казала маці, А бараніць не вучыў гэта бацька твой. Адкуль прыйшло да цябе багацьце? Нібы з продкамі […]

Людзям

Гэй! Грамада няўдалых фэйсаў! Зьмяніце мозгу інтэрфэйсы! Чысьцей зрабіце розум брудны, Настрой свой выкіньце марудны. Я-дрэнны сон твайго спакою, Ужо […]

Легкі смутак акутвае постаць маю

Легкі смутак акутвае постаць маю, Асалодай ўжо сонейка пешчыць. Нерухома, зарыўшыся ў думкі стаю, Й чытаць мне так хочыцца вершы. […]

Page 1 of 212