Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Яблык Евы

Салодка спіць Адам пад райскім дрэвам – яго душа не ведае трывог. Ад спёкі задрамаў і сам пан Бог. І […]

Светлыя вочы мае

Светлыя вочы мае – Марыва даўкіх нябёс, Мроі самотных вятроў, Соль нерастрачаных слёз. Цёмныя вочы твае – Моц і трываласць […]

Апошняя скрыжаль

Чортавы тузін Склаўся з пялёсткаў Дзікіх цюльпанаў, Кімсьці сарваных Хціва і жорстка Летам на лузе. Стомленай Музе Статак анёльскі Служыць […]

Горад-220

Лишь тот, кто мыслит, тот народ, Всё остальное – населенье. Я. Яўтушэнка Замшэла-шэрыя дамы Глядзяць вачніцамі пустымі… Сярод бяскрылых і […]

Ноч нараджэння

Ноч нараджэння. 22.15. Самота. Цішыня. Чаканне. Змрок. Прыйшлі начныя здані павітацца са мной. Іх ледзь заўважыў зрок. Яны прыйшлі павіншаваць […]

Ліяны слёз над безданню адчаю

Вадзіму Ліяны слёз над безданню адчаю Малюе дождж струменямі на шкле. На попелішчы часу дзень сатлеў, Пакінуўшы сляды за небакраем. […]

Паміж пункцірамі дажджу

Паміж пункцірамі дажджу, Сярод шматкроп’я жвавых промняў Свой вобраз шыфрам запішу, Каб ты мяне калісьці ўспомніў. Дазволю жарсцям прарасці І […]

Песня менестрэляў

На папялішчы кахання Знікнуць былыя мары. Толькі гучыць у сэрцы Сумны напеў гітары. Плачуць бясслёзна вочы, Твар – як загіпсаваны. […]

Калі мне надакучаць ролі

Калі мне надакучаць ролі, я проста знікну з гэтай сцэны і ціха перайду ў суцэльнасць нірванна-неабсяжнай волі. Перакуліўшы рэчаіснасць, змяню […]

Вясна… Цябе даўно чакалі

Вясна… Цябе даўно чакалі, Цябе гукалі: “Прыйдзі хутчэй!” Жанчыны вусны падфарбавалі, Знікае смутак з людскіх вачэй. Пасля працяглай зімовай спячкі […]

Сады Семіраміды

Сляза самоты скнарліва сталее – Семіраміда суму скорана сягоння. Сасмаглае святло суздром сатлее, Сканаўшы са смугой самлелага сутоння. Ссівелым старцам […]

ІМАНЕНТНАСЦЬ МАЎЧАННЯ

Маўчанне золатам бывае не заўжды, Ягоны водбліск нейкі алхімічны: Ратуе ад знявагі і бяды, І – аздабляе здраднікаў аблічча. Паэтам […]

Page 1 of 3123