Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

А ноч прадзе, а Бай ідзе

Нёс сямёра лапцей…” (З дзіцячай калыханкі) А ноч прадзе, а Бай ідзе, Вястун дзіцячай долі, І гаснуць зьнічкі на вадзе, […]

А сэрца да сэрца бліжэй і бліжэй

Сьцяжына бяжыць басанож да людзей. Дзе жэўрала свечка, там поўніцца дзень Крынічнай вадою гаючых надзей. А сэрцу да сэрца ўсяго […]

Гэты дзень – сьпелы, як яблык

Далоў трывогу, віват спакой! На сьнезе танцуюць анёлы радасьці, Бачу іх у вакно. Хто сказаў, што людзі ня ўмеюць лётаць? […]

Музыкант

Безнадзейна, пяшчотна, шчыра, Нібы чорны кавалак хлеба, Нібы белы птушыны вырай. Палюбіце стамлённыя рукі І плячэй заінелыя крылы, Гэты плач […]

Ратавала, катавала

Карацеў мой дзень, як поўня. Зоркі ў кошык я сабрала, Залатым ён мёдам поўны. Па сьцяжыне, па сьцябліне Я ірвалася […]

Рэчка

И стаи веток тянутся за нею…” (Ф. Г. Лорка) 1 Бяжыць мая рака Да сэрца матылька, Да кветкі лугавой, Да […]

Дарозе

Сівее нітка стомленых дарог. Мне дарагая кожная. Да сэрца Дарогаю нам дакрануўся Бог, Ля вогнішча прысеўшы, каб сагрэцца. Душу сваю […]

Цяжка птушцы папяровай

Лётаць у чужой краіне, Намалюю ёй абновы Горкай кветачкай палыну. Перакіну цераз неба Папяровых тузін птушак, Засьпяваюць, можа, лепш там, […]

Народзіны

Дарога. (У сэрцы пяшчоты так многа). Сьнягі. (Аблачыны ля ног ляглі). Каліна. (Дзяўчынку назвалі Інай). Нядзеля. (Сонечная кудзеля).

Карацела зіма, карацела

І сьвяцілася зьнічкай лампаднай, Яе белае-белае цела Сірацела на дрэвах сада. Ападалі сьнягі лістападам, Залацелі прагаліны шчыра, Уяўлялі сябе вадаспадам […]

Жаржыны, маргарыткі і леўкоі

Пад снегам засынаюць агнявым, А прачынаюцца ізноў на волі Пад подыхам турботлівым Тваім. Танцуй, жыцьцё, да попелу, да болю, Да […]

Пераўтварэнні

І схавала ў сардэчны кошык, Ранкам стала зьнічка сінічкай, Папрасіла зярнятак трошкі. Накарміла сінічку хлебам, — Можа будзеш маёй сястрычкай? […]

Мы сустрэнімся ўсе калі-небудзь

На скрыжалях вятроў і дарог, У далонях сунічнага неба, На сьвітанку герояў й нябог. За ракой, за абшарам сусьвету Чарадзейныя […]

Вяртанне да роднай хаты

І недзе блукае мой цень. Дарогі пагоркамі ўздыбленыя Ужо не чакаюць гасьцей. Тут сьцежка дзіцячыя крокі Схавала ў гушчар лебяды, […]

Page 1 of 212