Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Мужчына сядзіць у адзіноце

Мужчына сядзіць у адзіноце, Гарэлкай закрытыя вочы. Яму трэба ехаць дадому, Ды толькі цягнік не прыходзіць. Квітка на праезд ён […]

Роздум

Стаю на скрыжаваньні, Ня ведаю куды пайсьці. Ды так далёка, Каб ніхто ня змог знайсьці. Туды, дзе хмары засьцілаюць неба, […]

Вясновы вечар, панядзелак

Вясновы вечар, панядзелак, Народ вяртаецца дамоў. Ды воляй лёсу ў метрапалітэне Гіне N-ая колькасць жыхароў. У чым і хто тут […]

Успамін

Адно толькі імгненьне Бывае ў жыцьці, Чароўнаю казкай Былі сустрэчы з ім. Зоры на небе мігцелі Асвятляючы шлях, Зямля з […]

Жывыя сьведкі застаюцца

Жывыя сьведкі застаюцца… Праносяць праз гады Каштоўных скарбаў рэчы Усё, што зьбераглі дзяды. Архівы, дакумэнты, кнігі – Іх лёс у […]

Зброя жанчын – прыгажосьць

Зброя жанчын – прыгажосьць, І яна мае гэтую зброю. Будзе праз усё жыцьцё Несьці свой скарб бяскаштоўны. Яе вочы блакітныя […]

Да яе

?За столькі год знаёмства і сяброўства Той чалавек стаў блізкім для мяне. Калі ў яго на сэрцы гора, То гора […]

Прабач мяне, мой сябар

Прабач мяне, мой сябар! За ліст, што не дайшоў За слова, што так доўга спала У цемры думак нязлічоных мной. […]

Сем тыдняў хварэла

Сем тыдняў хварэла… Сем тыдняў была як у сьне, Сем тыдняў яна назірала Затым, як сьмерць ідзе па яе. Па […]

Маналог

“Што такое сяброўства? – Запытаўся хлопец дзяўчыну. А ці ёсць яно сапраўдным? А ці бывае яно шчырым?..” Углядаючыся ў вочы, […]

Красуюць успаміны

Красуюць успаміны У памяці маёй, Па тых хто спадчыну пакінуў, Аб цяжкай долі змагароў. Людзьмі спрадвек яны завуцца, А гэта […]

Праз яе

Заведзеная надзея памерла. Надзея, мабыць, якой не было, Надзея, якая магла быць Ды толькі ўсё кудысь адышло. Мы верым у […]

Напамін

Калі ты адчуеш, што трэба Ісьці далей, наперад. Не забудзь пра сумленьне-… Спадарожнік варты даверу. Цікавага шмат у сьвеце. Усё […]