Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Тры каралі

Мы былі, мы будзем… Але мы ня ёсьць. Чужынцам наш край апантаны. Забраў нашу волю няпрошаны госьць Ды шчасьце закуў […]

Такі прысуд

Яны сказалі: “Аб’яднаем Братэрства наша назаўжды! Бо наш народ заўсёды з вамі Аднымі сцежкамі хадзіў”. Яны сказалі-загадалі Узвесці новаму пасад. […]

Палітычны народ

Палітычны народ рэчы паспалітай памёр У маёй галаве во чаму я ці-ж буду гісторык ён васкрашае памёрлых хоць на старонках […]

Стаяў на ніве волат

Стаяў на ніве волат нашай, На роднай глебе нескарона. А пеў пра шчасьце ён адважна, А пеў ён голасам мільёнаў. […]

Калі разыйдзецца завея

Калі разыйдзецца завея, Жыццю хаўтуры запяе, Пячаткай льду зямлю абложа, А зь ёю думкі ўсі мае, Табе мо’ шчокі адубеюць… […]

Зь дзённікаў

– Ня чуць, хто крыкнуў хто выстраліў. ня бачыць крывога шклу тэлевізару – Не для таго я душу табе даў. […]

Адкрыты ўрок

Сёньня ў школе Урок адкрыты. (А важнасьць Падзеі гэтае Зразумелая ўсім.) Мітусьня, хваляваньне, уздым… І усьмешкі, На твары надзетыя, Вітаюць […]

Зь дзённікаў-2

Ва ўрэмя, далёкае Прасвяшчэння, ва ўрэмя нікчэмна- лядачай мрыі жыў лёгка чыйсь прадзед бо мала ён меў інфармацыі пра цемру […]

Ходзе восень

Ходзе восень… Ходзе Восень па лясох, Па балоце. Енчыць, слёзы на вачох… Жджэ кагосьці. Села Восень у цянёчку Пад вярбою. […]