Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове


Верш Ці ў апошні раз я бачу гэта поле

Ці ў апошні раз я бачу гэта поле?
хто я такі? Ці проста чалавек?
не выбіраем у жыці сабе мы ролі,
эх, маркотна цягнецца наш век.

І ніякіх сонцаў нам не хопіць,
каб асвяціць чалавеку міру шыр.
толькі сваім дабро ён робіць,
дэрэмны толькі ў мышалоўцы сыр.

І не бачыўшы краю роднай прыгажосці
усё лятуць бязумныя гады…
каб спыніць іх нам не хопіць злосці,
куды спяшаюць яны? Куды?

І ў цемры шчасце маркотна мы шукаем,
нагамі топчачы яго,
ў начы сумленне нашае блукае.
узгадай лепей тое, што было.

Вецер ганяе сумнае галлё,
сонца нас амаль ужо не грэе,
восень захапіла ўсю шыр
у далечыні агенчык шчасця твайго тлее.

Верш Ці ў апошні раз я бачу гэта поле - Ігар Гайкевіч