Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Яшчэ ня вечар, мілая

Яшчэ ня вечар, мілая. Яшчэ ня вечар. Наперадзе ў нас тысяча сустрэч. І будзе бэзам новы май расквечаны. І салаўі […]

У твар дыхнула водарам вясны

Я еду ў вагоне ў ліпнёвую ноч, Ліпнёвыя ветры пяюць за вакном, Ліпнёвыя ветры, раскінуўшы дым, Цягнік даганяюць, спяшаюцца з […]

Над бясконцасцю акіяна

Над бясконцасцю акіяна Цьмяна ўспыхвае зараніца. Ад бяссонніцы акаяннай Мне да раніцы не адбіцца. Сярод скал бесхацінцам пахілым Адзінота згубілася […]

Якое шчасце

Якое шчасце – Жыць на белым свеце, Піць водар траў і цішыню бароў, Твар падстаўляць пад чабаровы вецер I мець […]

Я хачу прайсці па зямлі

Я хачу прайсці па зямлі Самым верным, любімым сынам. Каб дарогі мяне вялі Пад вятрамі прасторам сінім, Каб нямоўчна ў […]

Я не ганю землі чужыя

Я не ганю землі чужыя, – Хай іх сонца не абміне. Толькі дзе б за морам ні жыў я, Беларусь […]

Скупыя высокія словы

Скупыя высокія словы – Як споведзь, Як роспачы ўздых. Яны – нашай веры аснова. Ня кпіце паблажліва з іх. У […]

Зірні здаволена наўкруг

Зірні здаволена наўкруг – Амаль што райская карціна: Прыветна зелянее луг І ціха пасьвіцца скаціна. Сьляпнеча кружыцца траха. Курыцца вогнішча […]

Халодны сквер дашчэнту абляцеў

1 Звон – несціханы, натужны, напяты – Зводдаль трывожыць прастор-наваколле. Як кінуць вокам – ні гумнаў, ні хатаў, Ні дзетвары, […]

Плыве ў тумане вечар разамлелы

Плыве ў тумане вечар разамлелы. І ў духаце чаромхавых завей Шчыруе Асмялелы, Ахмялелы, Бяссонны, Утрапёны Салавей. Сок, сок, сок Цёк, […]

Бязбацькавічы

Ад марозу студзень сам замёрз. Не шкада яго за холад, хай канае. Рые лапай яму ў небе Малы Пёс — […]

Той чарнобыльскай ноччу

Той чарнобыльскай ноччу, Як у жудасным сне, Напамінам прарочым Скаланула мяне – Бліскавіцай урану можна свет спапяліць. І пякельнаю ранай […]

Я ўжо зусім ня злосны

Я ўжо зусім ня злосны. Мой гнеў адпалымнеў. Разьятраныя вёсны Даўно ня сьняцца мне. Ня ходзяць талакою Ні зайздрасьць, Ні […]

Page 1 of 3123