Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

А я верыць у казкі хачу

А я верыць у казкі хачу. Так упарта. І так зацята. Кужаль бачання веры. Скручу. Непатрэбна. Адмоўнае сальда. Захінуся ў […]

Жыццё бывае не такім

Жыццё бывае не такім, Якім мы хочам яго бачыць… Яно падобна да ракі, Якая русла сваё значыць. Рака віруе, мкнецца, […]

Мне б да зор з табою дакрануцца

Мне б да зор з табою дакрануцца, Рукі пераплёўшы паляцець… Ціха краем вуснаў усміхнуся: …Адзінота. Белая сумець. Пачакаць яшчэ я […]

Твае глыбокія лясы

Твае глыбокія лясы, Празрыстыя, як люстра, рэкі… І звон ураніцу касы, І цягніка наперад рэйкі. Люблю цябе. Усю. Як ёсць. […]

Табою

Захлябнуцца табою хачу. Апынуцца ў яве дзівоснай. Мой пакуль без апоры плячук. Стаць бы маці з табой. Потым хроснай. Мне […]

Мае мары разбіваюцца аб лёд

Мае мары разбіваюцца аб лёд. Я не ведаю, што ўперадзе імжыць. Хвалі тыдняў. Дзён – вадаварот. Без пяшчоты сэрца не […]

Не кажы мне, я саромлюся

Не кажы мне, я саромлюся Не кажы мне, я саромлюся… Я хачу цябе адчуваць. Коўдрай мягкаю я прыкроюся, Цеплынёй пачну […]

Пайду пісаць казкі

З серыі: Пайду пісаць казкі альбо “душа, ты запрасілася ў паэткі” Алоўкам напісаць. Абы забыцца. Дзе выйсце з кола. Цісне […]

Мая ваўняная краіна

Мой зніч – мая ваўняная краіна. Як зорка ў даляглядзе вышыні. Бы горкая настойка на каліне З салодкім паслясмакам дабрыні. […]

А болей не жадаецца кахання

А болей не жадаецца кахання. Душа бы зледзянела над стырном. Не мае дзеўка леташніх пытанняў – Чаканне закулілася ў адхон. […]

Мая Радзіма – дрэвы ды снягі

Мая Радзіма – дрэвы ды снягі. Дзе слёзы, боль. Шыпшына бы святая. Арэшнік, вольхі. Прыцемак тугі. “Лясную быль” тут болей […]

Я ніколі цябе абдыму

Я ніколі не буду тваёй. Гэта праўда. Так будзе. Напэўна. Мо так лепей. Не рушым спакой. Ды навошта? Але ж […]

А ты мне падабаешся

А ты мне падабаешся: Твой швэдар… Такі цёплы. Пяшчотна-кафейнага колеру. Твае валасы… Такія падатлівыя. А ты сам… Ты такі прывабны. […]

Page 1 of 212