Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове


Верш З гонару

Над вялізнымі плянамі, (а значыцца плянамі ганарлівага)
– Бог смяецца!

МанІць пра “мАні” – манну ліць.
Мне так шанцуе, не ўцяміць.
Ні уявіць, ні распавесьці.
Заўсёды ёсць куды улезьці,)

Няма як толькі зарабіць.
Вось напаткаць, або згубіць!
Бо як прыйдзе, і сыйдзе так,
а кожны ж хоча патрымаць.

Рукамі мне не утрымаць…
Нагамі трэ дапамагаць!
На пяцярню не зарабіць,)
бо зарабіць даець, хто кпіць.)

Верш З гонару