Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Ў Р А С Х О Д

Сёмы дзень пасля нападу. Ёсць гарантыя, што ўсе Застануцца ў заняпаду, Не загінуць абы дзе. Супакоены і пэўна Менчукі і […]

Выкапень

На другім канцы пільнуюць, а на гэтым слоў няма. Тэлефонныя падмуркі не аднолькавы ў нуля. Той вышэй, а гэны нізкі. […]

Папярэджанне

Гай на могілках сціхае, Як хаваюць там людзей. І душа не успрымае Ў гэны час жыцця падзей Шлях нябожчыка турбуе. […]

Аскепкі

Пачынаючы з пачатку шлях туды, дзе ўжо быў, мы даводзім да парадку што ў першы раз згубіў. Мы збіраем больш […]

Запыт

Я не хачу Вам перашкодзіць. Павінна чыстай быць вада, Дзе песьняроў сьвятых калодзеж. Мо тут залішні буду я? Вы адкажыце […]

Абмовіўшыся

Толькі адное мы чуем у мове – Не ахвяруйце сябе і людзей. Мова нас просіць праз кожнае слова- Я буду […]

Бяссмерце

Станоўчых прыкладаў няма. Іх не было яшчэ ніколі. Пераўзысьці праз мімаволі не закрануўшы сваяка, не пакідаючы пакою, дзе ўсё былое, […]

…Если хочешь идти – иди

Калі хочаш ісьці – ідзі. Пакідаючы – не даруй. Не далёкі шлях не знайсьці, а падманнага не шкадуй. Колькі будзе […]

Паратунак

Бывае дзень не задаецца. Увесь свет вакол – дзярмо. Усё нечакана ўшчэнт псуецца. Навошта мне жыццё маё? І сонца як […]

Знічка і знічка

Падала знічка адная. Трэба было гэта ёй. Там, сярод зорак блукая, Бачылась неба зямлёй. Ноч, у якой толькі холад, Не […]

Аб першым

Я ніколі не забуду першы верш, як успамін аб магчымасці і бруду вынаходзіць шлях праз тын. Не на волю, не […]

Ад нуды

Як бессэнсоўнае пачаць? Каб проста так, не наўмысна? Ужо ж пачаў. Чаго губляць? Няхай. Як быццам пазабыўся. Пішу, як быццам, […]

Page 1 of 6123456