Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Мяжа часоў

Чорна-белая нітка Сярод блякла-жоўтае глебы, Пакрытай восеньскай ноччу. Лістапад сваю справу сконыў, І ўжо праз пару хвілінаў Надыйдзе зіма. Дык […]

Воля Зеўса?

Вузкія вуліцы Вільні Заліла штучнае сонца: Горача, хоць цямно – Нібыта ў лазні-парыльні. Князі тут змяніліся дзіўна Спачываў – ін […]

Эверэст

Горы знікаюць. Іх выпарае Барвовы гігант, Што нябёсы скарае. Крывавае неба, Два сілуэты. Абодва – у скафандрах, Чырвоны і шэры. […]

З пакрытага коркаю долу

З пакрытага коркаю долу Шчыльнымі промнямі зор Снег белабрысы падае У бясконцы нябёс калідор. Назад усё у сусвеце коціцца І […]

Завіруха ў траўні

Завіруха ў траўні Не даруе небу: Нізрынае багнай У пялёсткі дрэў; На тэрасаў мэблю Сыплецца пабелам; Са снягоў сатканы Дзьмухаўцоў […]

Час апошніх спеваў

Розныя сцягі – Аднолькавыя гукі У сховішчах і дзотах Граюць да стральбы. Розныя нажы – Аднолькавыя рукі Розныя пістоны – […]

Валацуга

Гавань народаў, Горад пад вежай Зноў валацугу вітае віхурам. Валіцца ветах З выцвілай сцежкі Выспаў пагоркаў, Дахаў панурых. Горад-апоўзень, Горад-замежжа, […]

Стары Горад

Цэгла і бетонныя абшарпы, Выбітыя вокны пірамід, Што вісяць над стогадовым дахам, Быццам птушак паржавелы скіт. Вуліцы залітыя металам, І […]

Сляпая роспач

Цемра. Вакум. Вострая цень. Над ёю высіцца постаць. Чалавек спрабуе нешта знайсці І з адчаем па вакуме крочыць. Рукі трасуцца, […]