Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове


Верш Хто ведае як праміне

Хто не ведае, як праміне
канец разгубленага свету.
арганізована ці не,
як баіў тый манах пра гэта?
няўмольна жорстка – ў гарадах
ўтыкаючы павольна стрэлы?
калі ад слёз чужых вада
заглеіць чэрап вірам цэлым?

“мой бедны ёршык” – скажаш ты,
свой чэрап, у інтэрнэце спрэчным,
нядбайна кінуўшы з вышынь,
недапушчальных гэткай рэчы

Верш Хто ведае як праміне