Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Чорная гадзюка, белая змяя

З народнага Белая гадзюка – белая каса, чорная гадзюка – чорная раса. Белая гадзюка, як дзіцёнак спіць, чорная гадзюка хоча […]

Надта хочацца ў вырай

Надта хочацца ў вырай. Мая белая лебедзь, а ці хочаце Вы ў рай? мне хацелася б ведаць, мне хацелася б […]

Жыцьцё

А мне ня трэба шлях, дзе скрозь падковы, І ў сьветлы дзень я словы прыгублю, І ў злыбяду суцешуся высновай: […]

Рай

Самыя вясёлыя і галасістыя салаўі – на вясковых могілках. Напэўна, таму, што і днююць, і начуюць не ў гнёздах, а […]

Маналог “тутэйшага”

Ахвярую Максіму Танку Люцыян, уяві, ты адзін, ты застаўся адзін на славяншчыне, і нікога няма, паглядзі, і нікога з Купалавай […]

Радзіма пачынаецца з жанчыны

Радзіма пачынаецца з жанчыны. Я гэта адчуваў, а ўразумець яшчэ не мог – дзіцём шчапаў лучыну, каб хворую матулю адагрэць, […]

Каля твайго парога

Вясёлка над Белай Руссю – гэта мая мара, ляцяць пад вясёлку гусі, нібы пад вянец, па парах. Туманы над Белай […]

Маналог Алеся Гаруна

Гараць камяні ў маім вогнішчы, расцвеленыя агнём, нібы ваўчаняты ў логвішчы сонечным прамянём. У твар мне шугае полымя, ды я […]

Бажавоўк

Можна забіць, і спапяліць, і прах пусціць на вецер, а потым людзям абвясціць, што ён не варты смецця. Але нябесныя […]