Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Зоркі Золушкі

Я глянуў – і знямог: У косах сонца золатам Акрэсліла слядок. Там сонечныя зайчыкі, Вясёлкі пераліў. Я дакрануўся пальчыкам – […]

Ружа вятроў кахання

Свой лёс па рамонках любові – Вятрыска выгуліваў далі: Пялёсткамі шчасця не зловіш! Насіўся вецер па зямлі, насіўся вецер… Там […]

Залатое зярнятка праўды

ЗАЛАТОЕ ЗЯРНЯТКА ПРАЎДЫ (філасофская казка) Пралог Знікаюць народы з аблічча зямнога, Як ранкам пад промнямі сонца раса, Як снег на […]

Давай пастаім з табою

У бездані на краю! Знай, шчасце бярэцца з боем, Звычайнае і зямное, Як водблеск таго ў раю. І воін ты […]

Туга аб каханай

Дзе нябёсы сіні і высокі, Дзе ніколі людзі не былі – Там жыве адзіная далёка. Церам там блакітны за аблокі, […]

Душа, нібы птушка

Душа, нібы птушка ў клетцы, Ірвецца яна на волю. У клетцы можна сагрэцца, Ды толькі лятаць – ніколі. Душа нібы […]

Нашы вашым

НАШЫ ВАШЫМ (Экспромт. Віктару Шніпу) Нашы не прыйдуць, бо нашы ўжо ёсць – Вось і выснова мая, ягамосць! Нашы адвечна […]

Нарадзіўся я двойчы на свеце

Першы раз – пад пранізлівы плач, Нарадзіўся звычайна, як дзеці, Пра другі раскажу апасля. Заглынуў мокрым ротам паветра І, зірнуўшы […]

Позненька, раненька… Дзе ты, каханая?

Горнуцца словы да сэрца пяшчотаю. Птушкай бяскрылаю б’ецца пытанне: Дзе ты, каханая, што з табой? Непагадзь вуліцу перапалосквае. Холадна. Хіліцца […]

Мужныя

Апраўдвацца не буду, Не буду я тлумачыць Сваё памкненне, пачуццё – Дарэмна ўсё! А гэта значыць: Рассудзіць нас жыццё. І […]

Пра дурнога

Калі свіння забрэша на вавёрку – Тады дурны паразумнее. Калі засвішча рак, і рыба заспявае на пагорку, Тады дурны хоць […]

Долі дзве – дзве палавіны

Аднаго быцця. Мы з табою жыць павінны Вогнем пачуцця. Калі дрэва пазбаўляюць Родных каранёў – Век тады не прычакае Яблыня […]