Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Яе імем

Вандруюць па свеце тайфуны-буры, і кожная – з імем жанчыны: “Аліса”, “Вікторыя”, “Грэта”, “Лавура”” а следам – патоп, руіны. Знясілена […]

Восені званы

Восені чырвоныя званы зазванілі сумна і ўрачыста, паляцелі ў подыху зямным карагоды гукаў медналістых. Плаўны звон, меланхалічны звон, сцежка гаем, […]

У белым-белым ты ў закутак мой

У белым-белым ты ў закутак мой Зайшла і ціхай госцяй пасядзела, Здалася мне чаромхаю лясной; Цяпер табою поўны ўвесь пакой, […]

Дзяржаўнай думкаю жывеш

На жалезным скразняку Еўропы твой не раз ляцеў і ліст, і попел. На скразных шляхах, у даўняй даўнасці, марыла пра […]

Свабода духу

Будзь слаўны дзень, шчаслівы міг, калі душой пачуў, не вухам, як узвышае, настае славутая свабода духу. Узросту высь, натуры высь, […]

З нашай біяграфіі

А няўжо было ўсё гэта з намі? Даўнімі цяпер здаюцца снамі лапці, хлеб з мякінай – гэта факт, камсамол, калгасны […]

Жывi, Беларусь, – жывi!

З пiсьмёнаў, паданняў сiвых не выкраслiць праўды нiкому… Жывi, Беларусь, – жывi насуперак лёсу лiхому! Тапталi тваё iмя, глушылi песнi […]

Слава

Хто сказаў, што слава – сонца мёртвых Промні славы грэюць і жывых, працавітых, смелых, духам цвёрдых, ёй абраных юных і […]

Вяртаюцца з нябыту

Спалілі рукапіс яго, затым – філосафа самога пякельны спапяліў агонь за праўду пра людзей і бога. Пасля, за горадам, з […]

Муза ў белым халаце

Мушу зноў працаваць на старой пасадзе, пешчу зноў загрубелыя рукі я, усміхаецца муза ў белым халаце – лабарантка мая. На […]