Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Пасадзілі ля дома бярозку



Пасадзілі ля дома бярозку,
Пажадалі ёй добрага росту,
Каб на радасць і ўнукам была.
Пацягнулася тонкае дрэўца,
I туды і сюды трапянецца –
He хапае апоўдні святла.
Ценем хтось атуляе адразу,
Выпадае так мала ёй часу
Гнаць угору галінкі свае.
Ўсёй істотай яна адчувае:
Побач той, хто яе засланяе,
Хто паўсвету бярэ ад яе.
Трапянецца і ўправа і ўлева:
Ах, якое вялізнае дрэва,
He абмацаць яго, не абняць!
Дзе ж ёй ведаць душою лясною,
Што не дрэва, а дом па-над ёю,
He шпакоўні – балконы вісяць…



1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Пасадзілі ля дома бярозку - Аляксей Пысін