Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Скарб



Адзервянелымі рукамі
Я Вас у скарбонку пакладу.
I мокрымі ад слёз вачамі
Апошні раз я пагляджу.

I у мазгах, як нешта трэсне,
I сціхне крык мой у грудзях.
Не будзе болей у мяне шчасця…
Не буду плакаць на людзях!

Я Вас насіу у сэрцы доуга,
Я Вас выхоувау і бярог.
Ну а цяпер не быць мне мяккім,
Пайду адзін у сто дарог.

А Вы ляжыце пад саломай,
У патаемным тут кутку.
Не знойдзе Вас, хто няупэунен
У сваёй справе навяку!

Павінны быць са мной заусёды,
Але развітваюся я.
Каханне, Вера і Надзея,
Былі б са мной – Быу бы і Я!!!



1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Скарб - Аляксей Горбач