Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

ДРУГОЙ

– Ты прабач мяне, Сяброўка, Толькі зараз я не твой. Светліць месяца падкоўка Мне сцяжынку да другой. Бо спынялася імгненне […]

СЮРПРЫЗ

Я не вучыўся, я не спаў, З вачмі адкрытымі ляжаў І бачыў вобраз – нібы партрэт. Я быў шчаслівы, я […]

Брахучыя канчаткі

1.Сябры, сябры, што з намі стала, Раз наша Мова забрахала? 2.Ну як жа ж так, нашто нам, браткі, У Мове […]

Вітаўт

Князь фанабэрыста трызніў пра веліч краіны, З мечам поўсвету прайшоў ён у пошуках славы, А паміж войнамі дух гартаваў у […]

СЦЁБ

1.- Няма на свеце гэткіх хлусаў, Kaб ахмурылі беларусаў. 2.Mы маем шмат эканамістаў і прэчкі гонім папулістаў, 3.Што поспех занядбаць […]

БЫВАЙ

1.Любіце дам сваіх, мужчыны, Так моцна, як ніхто да вас! Дарыце кветкі без прычыны, Часцей супольна баўце час. 2.Пылінкі з […]

ДУША

1.Не кранае павеў Тут пушыстых галінак, Бо няма тут ні дрэў, Ні зялёных раслінак. 2.Спакваля поўны змрок Тут пануе ўсяўладна. […]

СУВЕНІРНАЯ МОВА

Хіба ж Мова мая бутафорная? Хіба ж Мова мая неразвітая? Яна – самая бездакорная, Дасканалая і масцітая! Мова – княжацкая, […]

БЛЯЯЦЬ

Трызненнем юды, паступова Амаль без енку, дзень за днём Слабейшая, нямее Мова, A мы, мацнейшыя, жывём. Надыйдзе судны час бязмоўя […]

НАШЧАДКАМ

Анішто беларусу не трэба. Чым валодаў – згубіў ці спажыў… Незалежнасць звалілася з неба – Без яе б ён цудоўна […]

МАЯ ВЯЛІКАЯ ЛІТВА

1.У нетрах сытых непралазных пушч, На абрусах-лугах з духмяных кветак Зубры баліся, нагуляўшы тлушч, Буслы лятаць сваіх вучылі дзетак. Была […]

СПАДАРЫНЯ ПЛЯТКАРКА

1.Як не пашле здабытку Божа І пахудзее скварка, Тады суцешыць і паможа Спадарыня пляткарка. 2.Каб людзям запраменіць сонцам – Як […]

БАГІНЯ

1.Босай ножкай ступала па пасмах аблок, На руках тваіх птахі спявалі. Яркай брошкай на тозе ірдзеў матылёк, З граду-жэмчугу мела […]