Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш У пакаленні “Лайк

Пад змрочнай хмарай льецца чорны дождж
Не йначай, як і сотні год таму
Не іначай плоць пранізвае нож
І брук у возеры рыўком ідзе да дну

Там дзе учора шапацеў чарот
Стаіць алмаз гранёны на зямлі
Дзе велічны і годны жыў народ
Спужаныя існуюць халуі

Калматы шэры жудасны павук
Раскінуў павуцінне ўздоўж зямлі
Аракул вызначае слабым рух
І дужым духам абрубае карані

Ён смокча кроплю кожную крыві:
Трызненнем забівае галаву
Ваніллю сэрца прагне спаланіць
Падманнай славай падкупіць душу

А ты бы кволы матылёк дрыжыш:
У павуцінні і жыцці завіс
Як ясны месяц больш не зіхаціш
Зліваючыся ў плыні блазных пыс

Сябрук, чаму натхненне ты згубіў?
Куды святло сваіх вачэй схаваў?
Спявай мне пра насенне жытніх ніў
І пра каханне, што дарма не змарнаваў

Цані імгненне кожнае ў жыцці
Цані адкрытасць шчырых простых душ
Скдаданыя натуры не сячы
Не падрывай даверлівасці руж

Спытаеш, ці мудрэйшы я за ўсіх
Я проста сумна памаўчу ў адказ
Бо разам у пакаленні гэтым лік
Згубілі лайкаў, здымкаў і параз.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш У пакаленні “Лайк - Алесь Губін