Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Зямное неба

Гляджу я ў Ясельду-раку – Якая чыстая вадзіцца! Такой на ўсім мацерыку Нідзе вам болей не напіцца. Схаваўшы крыўды ўсе […]

Маё двухрэчча

Маё двухрэчча – Не між Тыграм і Еўфратам, На ім грабніц і пірамід няма. Тут летам сонца Шчодра свеціціь хатам, […]

Мае сны

Я нават і сёння Сню светлыя сны, Што быццам мой бацька Вярнуўся з вайны. Сядзіць за сталом І гамонку вядзе […]

Маё Палессе

Быў я на поўначы, Быў я і ў Сочы, Там не такія Салодкія ночы, Там не такія Вясельныя святы, Там […]

Я абавязаны табе

Абавязаны я табе За светлы ранак, Дзень пагодны. За хор птушыны, Сэрдцу родны, – Я абавязаны табе. Абавязаны я табе […]

Я цішыні струну тугую чую

На нівы легла ранняя раса – Сцяблінкі ў момант быццам заінелі, У даўгавусых тоўстых каласах Рукам і працы песні зазвінелі. […]

Пінчанка

Ідзе пінчанка ў промнях сонца, Абцасік звоніць аб шашу, А ножкі, быццам верацёнцы, Хоць ты на іх прадзі душу. А […]

У паўналаддзі цішыні

О ноч! Пазыч сваё крыло – Я пралячу над сонным садам, Дзе дрэмле роднае сяло, Сніць сны пад яркім зоркападам. […]