Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Лэдзі на сінім кані



На ледзяным вакне
Трызніцца далягляд…
Лэдзі на сінім кані
Ноччу спусцілася ў сад.

Пары пярлінавай плынь
Воблакам з вуснаў ляціць,
Месяц аскепкамі стыне,
Пад капытамі хрумсціць.

Лёгка трымае аброць
Снежнай галінай, рукой,
Вусны – сама мілосць,
А валасы – аблокі.

Велічны цёмны пагляд,
Чысты сярэбраны смех,
Футра да самых пят —
Адзінарога мех.

Ветры далёкіх краін
У складках строяў яе
Мрояў хавалі плынь
І трызненне надзей.

Царства яе – маладзік,
Мармур і глыб вады,
Яркія вінныя блікі
Скрозь празрысты блакіт.

Тут яна толькі на час.
Хутка заранка ўзыдзе,
Сонца абудзіць нас,
Вып’е няясны след.

Толькі ў смутным сне
Раптам ганак звініць –
Успомніла аб мне
Лэдзі на сінім кані,
Лэдзі з тварам маім…



1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Лэдзі на сінім кані - Алена Піменава